15.12.11

KABUKLARI KALKTI ESKİ YARALARIMIN


İçim yiyecek içimi. Çürümüş geçmişimden kalan acıların hepsini kanatacak. Kanayacak daha fazla yaşarsa. Yaşarsa içim ölecek şimdi.

Öyle zamansız öyle ansızın gördüm ki seni. Görmek de değil uzaktan tanımaktı sadece. Gözlerimin yandığını hissettim hemen. Gözlerim yandı seni gördüğü anda. Gözlerim boşalacaktı hiç beklemeden. Bekledim, durdum öylece. Hiçbir yere gidersem hiçbir yer olacaktım. Gitmezsem olduğum yerin dibine sığacaktım sanki. Öyle amansız gördüm seni. Korkak gibi, dilenci gibi baktım suratına. Muhtaç gibi, el açar gibi, yorgun gibi ,yorgunluğuna rağmen yarışır gibi çarptı kalbim içimde. Kalbim içimi yiyecekti. Korktum,  korktum seni uzaktan gördüğümde. Uzaklar yakınım, dibim olmuştu bir anda. Bir anda etrafımda hiçbir şey kalmadı. Yerle bir oldu dünyam. Dünyam döndü senin etrafında.

Bir şeyler anlatıyordun durmadan. Memnun gibi, mutlu gibi bir halin vardı. Her zamankinden mahcup ve alıngan.  Alındım seni öyle gördüğümde. Alındım kendime, küf tutmuş hayatıma alındım. Denizime, deniz olmuş göz yaşlarıma alındım. Üzüldüm onlar için bir kez daha. Bir kez daha pişman oldum. Bir kez daha ıslandım pişmanlığımın sağanak yağmurlarında.

Kendime geldiğimde kaçarken buldum kendimi. Kaçarken herkesten. Kaçarken senden. Ve bin dolu geçmişimden kaçarken. Koştukça yetmiyordum yollara. Koştukça geriye gidiyor gibiydim. Koştukça bizi kovalar gibiydim adeta.
Sokaklar… Birlikte onca şey yaşadığımız sokakların ismini almıştı bu şehir. Bu şehir yüklüydü bizimle. Bu şehir tükenmişti bizi taşımaktan. Bize yetememekten. Ben tükendim sana az kalmaktan. Azımsanmaktan. Ben sana yetemediğimde kaçtım kendimden…

Geçmedi bir türlü kış. Geçmedi yüreğimdeki ayaz. Ne yaparsam yapayım dinmedi rüzgarım. Sallandı yüreğim, sallandı acılarım durmadan. Hep karanlık. Hep uzak gün doğumlarından. Limanlara dökülmüş denizinden sıyrılarak. Limanlar üzerine yıkılmış gemilerimin. İçinde sen. İçinde biz. İçinde çırpınan sevdam…

Seni gördüm bugün aniden. Aniden kabuklarından fırladı eski yaralarım.  Aniden kan gölü yüreğim. Uslanmadı sevdam, uslanmadı dörtnala koşar hala.
Seni gördüm bugün aniden, aniden dokundun göğsümdeki izi kazınmış yarama…

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder