İçim yiyecek içimi. Çürümüş
geçmişimden kalan acıların hepsini kanatacak. Kanayacak daha fazla yaşarsa. Yaşarsa
içim ölecek şimdi.
Öyle zamansız öyle
ansızın gördüm ki seni. Görmek de değil uzaktan tanımaktı sadece. Gözlerimin yandığını
hissettim hemen. Gözlerim yandı seni gördüğü anda. Gözlerim boşalacaktı hiç
beklemeden. Bekledim, durdum öylece. Hiçbir yere gidersem hiçbir yer olacaktım.
Gitmezsem olduğum yerin dibine sığacaktım sanki. Öyle amansız gördüm seni. Korkak
gibi, dilenci gibi baktım suratına. Muhtaç gibi, el açar gibi, yorgun gibi ,yorgunluğuna
rağmen yarışır gibi çarptı kalbim içimde. Kalbim içimi yiyecekti. Korktum, korktum seni uzaktan gördüğümde. Uzaklar yakınım,
dibim olmuştu bir anda. Bir anda etrafımda hiçbir şey kalmadı. Yerle bir oldu
dünyam. Dünyam döndü senin etrafında.
Bir şeyler anlatıyordun
durmadan. Memnun gibi, mutlu gibi bir halin vardı. Her zamankinden mahcup ve
alıngan. Alındım seni öyle gördüğümde. Alındım
kendime, küf tutmuş hayatıma alındım. Denizime, deniz olmuş göz yaşlarıma
alındım. Üzüldüm onlar için bir kez daha. Bir kez daha pişman oldum. Bir kez
daha ıslandım pişmanlığımın sağanak yağmurlarında.
Kendime geldiğimde
kaçarken buldum kendimi. Kaçarken herkesten. Kaçarken senden. Ve bin dolu
geçmişimden kaçarken. Koştukça yetmiyordum yollara. Koştukça geriye gidiyor
gibiydim. Koştukça bizi kovalar gibiydim adeta.
Sokaklar… Birlikte
onca şey yaşadığımız sokakların ismini almıştı bu şehir. Bu şehir yüklüydü
bizimle. Bu şehir tükenmişti bizi taşımaktan. Bize yetememekten. Ben tükendim
sana az kalmaktan. Azımsanmaktan. Ben sana yetemediğimde kaçtım kendimden…
Geçmedi bir türlü kış.
Geçmedi yüreğimdeki ayaz. Ne yaparsam yapayım dinmedi rüzgarım. Sallandı yüreğim,
sallandı acılarım durmadan. Hep karanlık. Hep uzak gün doğumlarından. Limanlara
dökülmüş denizinden sıyrılarak. Limanlar üzerine yıkılmış gemilerimin. İçinde sen.
İçinde biz. İçinde çırpınan sevdam…
Seni gördüm bugün
aniden. Aniden kabuklarından fırladı eski yaralarım. Aniden kan gölü yüreğim. Uslanmadı sevdam,
uslanmadı dörtnala koşar hala.
Seni gördüm bugün
aniden, aniden dokundun göğsümdeki izi kazınmış yarama…
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder