5.5.12

Bir gece öylece Yazarsın

Mesela bir otobüs hayal edin; tüm kalabalıklardan yoksun kalan, yoksul olan... Her durakta durup, her duraktan boş ayrılan.. Tüm kalabalıklara hasret, yalnız yol alan...


Ve bir şarkı düşsün aklınıza nakaratına bir türlü gelemediğiniz. Devamlı ağır çalan bir enstruman eşlik etsin. Asla hızlanmayan notaların hüznü işlesin hayatınıza...
Bir türlü izleyemediğiniz güneşin doğuşunu hayal edin, kayan tüm yıldızları göremediğiniz andaki sitemkarı... Dalgalanmayan denize bağırın artık ! Ve sessiz kalın tüm bağırmaların arasında...


İşte böyle  tamda küserken sevdalara, tam yalnızlığın acı halini sindirecekken artık; bir el dokundu elime. Bir ses eşlik etti '' uzak ülkelerin birinde '' diye başlayan masallarıma. Bir çift göz düştü en kuytu köşesindeyken hayatıma. Bir çift alevdi sanki buz keserken kavuran... Gülümsemeleri hatırlatıp geçmişten uzak kalan... Umutlara gebe hayallerimi tekrar tekrar kurduran... Bir çift gözdü sadece önümü aydınlatan...


Şimdi radyoda o eski şarkılar çalmıyor. Başını tüketemediğimiz her şey geride kaldı. Hasret kaldığımız güneş doğdu milyon defa tepemize. Ve dört bir yanda denizler dalgalanıyor bizim için.
Şimdi hiç bir otobüs boş dönmeyecek sokaklardan. Hiç bir yıldız habersizce kaymayacak...
Şimdi hüzünlü herşey bitti sevgilim, insanlar bizimle bağırmadan konuşacak...
Şimdi tüm masallar uzak ülkelerde değil '' Bizim '' ülkemizde yazılacak...


Mesela bir mutluluk hayal edin. Tüm yalnızları kıskandıracak kadar çoğul kalan,çok olan...



Hiç yorum yok:

Yorum Gönder