Bir yazarın ayrılığı

Bir yazarın ayrılığını anlatan rüyalar aradım uykularımda. Bir ayrılığın kabuslarını yaşadım, sabahları ezan sesleriyle uyanışlarımda.

Kızıl gökyüzünde yağmur aradım bu küçük şehre. Şöyle toprak koksa keşke, cadde cadde.

Hiç bir şeylerde ‘her şey’ aradım bir hiçken. Hiç kaldım kendi ayrılığımda. Sislerle kaplı yüreğimde hala seni yoklardım sen yüreğinle savaşırken.

Bir yazarın ayrılığı ölümüymüş meğer. Tükenişini taşırmış mısralarında. Ben mısralarımda senden ayrıldığımda anladım.

Gece gökyüzünde her zaman izlediğimiz yıldızı aradım. Uzanıp da bir türlü tutamadığımız. Islak çimenlere gitti ellerim. Hayallerimizi aradım. Bir yazarın eskiyen sevdasına uzandım sessizce. Sonra düştüm yerimden. Düştüm kalemimden. Düştüm bir ayrılığın en kuytu köşesinden…