18.8.11

Biz bitmeden

Nedeni mesleğimin verdiği bir yönmü bilmiyorum ama aramızda ki o şeyi ölüm döşeğinde apansız son nefeslerine muhtaç bir hastaya benzetiyorum. Hatta çoğu zaman bunu yapmaktan kendimi alıkoyamıyorum.
Sanki ölecekmiş de her gün farklı bir kalp masajı yapıyorum. Su içemediği halde ona deniz manzaralı masallar anlatıyorum. En kötüsü her geçen gün yaşamayı vaat ediyorum.
Eğer uyursa bir daha uyanamamasından korkuyorum.
 Gözleri görmüyor ama ben gözlerinde doğmamış bir hayat görüyorum. Sesi çıkmıyor, oysa ben dünyanın en güzel şarkılarını dinliyorum. Hareket etmesi öyle imkansızken ben her gece kollarında dans ediyorumm.
Gülmeyen yüzünü güldürmek için daha çok solduruyorum.
Gitmeyen bir aşkı yürütmek için durmadan sürüklüyorum..
Süreklenerek ilerleyen bir şeyin gideceği yola vardığı görülmüş mü?
Ben görülmeyeni göstermek istiyorum.
Bu ölüme çok az kala doğan bir hastanın masalı.
Bu sonu geldiği sandığımız aşkımızın çerçevedeki son pozları.

N.A

2 yorum: